علي اكبر محمودي دشتي

124

ادلهء اثبات دعوى ( فارسي )

اما اگر شرط به نحو شرط فعل باشد پس مورد قبول تمام فقها مىباشد ودر نتيجة مالك حيوان با اين شرط ضامن خسارات وارده است مگر آن كه ثابت كند كه تقصير از ناحية متضرر است . مسأله بيست وچهارم : شخصي مال خود را توسط شركت حمل ونقل براي جايى ارسال مىدارد وآن مال قبل از آن كه به مقصد برسد تلف مىشود . آيا متصدى حمل ونقل مسؤول خسارات مىباشد يا خير ؟ مادة 516 ق - م مىگويد : " تعهدات متصديان حمل ونقل أعم از اين كه از راه خشكى يا آب يا هوا باشد براي حفاظت ونگاهدارى اشيائى كه به آنها سپرده مىشود همان است كه براي امانت داران مقرر است . بنابر اين در صورت تفريط يا تعدى مسؤول تلف يا ضايع شدن اشيائى خواهند بود كه براي حمل به آنها داده مىشود . واين مسئوليت از تاريخ تحويل أشياء به آنان خواهد بود " . پس طبق قانون مدنى متصديان حمل ونقل مسؤول خسارات وارده نيستند مگر در صورت تعدى وتفريط ويا آن كه در ضمن عقد لازم ضمان آن مال شرط شود . وطبق قاعده شخص زيان ديده موظف است كه تقصير ومسامحه كارى متصدى حمل ونقل را اثبات نمايد . اما بعضي از فقها مىگويند : در صورتي كه متصدى حمل ونقل متهم به عدم رعايت مقررات مربوط به امانت دارى باشد مىتوان وى را ضامن دانست وبر اوست كه اثبات كند مقررات مربوط به امانت دارى را رعايت نموده است . بنابر اين ، شخص أجير در صورتي كه متهم باشد ضامن است مگر آن كه ثابت كند كه تمام مقررات مربوط به امانت دارى را رعايت نموده است .